Wandeling in de jungle en een ritje naar Sandoná

Het hostel waar we zitten is pas open sinds 2020, helaas een slechte timing. Het wordt beheerd door moeder en zoon, althans dat zijn de enige die we gezien hebben. De zoon (Juan) die politicologie heeft gestudeerd wil het liefst gasten van de hele wereld ontvangen en meenemen naar de Selva. Vanochtend was hij onze gids.

Dit pad voerde naar de geheime lokatie van de hiërogliefen.
Hij heeft ons alles uitgelegd van deze steen.
De tekeningen

Links onder is een sjamaan, dit is een soort priester(es) en ziener(es) die in zijn of haar gemeenschap de communicatie met de geestenwereld verzekert en magie aanwendt om zieken te genezen, voorspellingen te doen en gebeurtenissen onder controle te brengen.

In het midden stroomt een rivier naar boven. Rechts onder draait een cirkel rechts om, dit betekent dat de deur naar de aarde dicht is. Rechts boven draait de cirkel links om, dit betekent de de deur naar het universum open is.

Het is van het inheemse volk Quillacinga die in deze omgeving woonde. In Quichua betekent het maanneus. De verovering door de Spanjaarden verscheurde hen. De Spaanse veroveraars werden beloond om niet christelijke mensen te doden of tot slaaf te maken. Ze moesten ervoor zorgen dat de inboorlingen onderwijs kregen in het christelijk geloof en in de Spaanse taal. Ze moesten ook de opstand tegen de Spanjaarden onderdrukken en de infrastructuur onderhouden. Daardoor zijn velen vermoord en is het volk uitgestorven.

Meer info staat op https://es.m.wikipedia.org/wiki/Quillacinga

Weer de weg naar boven.
Demonstratie van het plukken van de rode (=rijpe) koffiebonen. De emmer stond daar.
Dwars door het oerwoud op zoek naar de route. Zonder gids is dat voor ons onmogelijk.
Uiteindelijk kwamen we uit bij deze waterval.
De kracht van het water. De camera en wij werden goed nat.
We moesten eerst een heel stuk door het water lopen en later weer de weg zoeken.
De waterval zie je hier aan de linkerkant. De rotswanden zijn enorm hoog.
De rivercrossing op het einde van de wandeling.

In de middag zijn we nog even terug gegaan naar het plaatsje Sandoná.

We liepen de weg op en ik stak mijn hand op voor een lift. Meteen stopte er iemand met een oud karretje en konden we meerijden. Het katholicisme is hier goed ingeramt, getuige hier weer de rozenkrans
In het dorpje zijn we deze trappen opgelopen op weg naar de waterval.
Daar waren de vrouwen de was aan het doen en wat later werden er ook brommers gewassen.
Muy grande.
Uitzicht over het dorp
en Geert is nog naar de kapper geweest. Hij is geknipt voor 1 euro.
Het stikt hier overal van de brommer en de meeste zitten afgeladen vol. Uiteraard allemaal zonder helm.
Op de terugweg hebben we “De’n Tottert” genomen.

Morgen trekken we weer verder richting Pasto

4 gedachten over “Wandeling in de jungle en een ritje naar Sandoná”

Plaats een reactie