Menu Sluiten

Stroei Voei, naar Rome toei.

Vandaag zijn we aangekomen in Vaticaanstad. Het waren 4 fantastische dagen sinds onze vorige blogpost. Hier een impressie.

Dag 9, de leegte na Siena

Een terugblik op Siena
Lege vlaktes
Op eenzame hoogte
Aciano, mooi dorpje met lekkere koffie.
Mijn ijsje wordt steeds groter
Spelende bizon ratten die eindigde in een vrijpartij.
Aardige mensen verwezen ons naar een droog plekje op de camping, maar gelukkig bleef de regen daar nog even uit.
Nog een frisse duik in het meer met fietskleren aan zodat deze gelijk weer gewassen zijn.

Dag 10, it’s raining cats and dogs.

Onderweg naar Orvieto
Exact zoveel te gaan tot Orvieto.
Lang grint fietspad In een vlak landschap.
Zware stijle klim naar Orvieto die onmogelijk te fietsen was.
Het mooie Orvieto met regen.
De trots van de bewoners.
Smalle steegjes.
Panorama van Orvieto.

Dag 11, prachtige dorpjes op tufstenen rotsen.

In het dorpje Bagnoregio hebben we genoten van een mooie en vooral droge B&B. De volgende dag hebben we Civita bezocht, op aanraden van een collega (Rolf). Dit is een klein dorpje op rotsen dat erg toeristisch is, maar in corona tijd, eind september, s’ochtends om 9 uur, ben je toch vrijwel de enige.

De eerste aanblik
Steegjes en pleinen..
Vergezichten en overzichten
Op het randje.
Aanblik op de terugweg.
We zijn in de wolken.
Vitorchiano, het volgende dorp op een rots.
Fietsend door de mooie straatjes.
De rotsen waarop het dorp is gebouwd.
De huizen
Castello Orsini in Soriano, het volgende plaat(s)je.
Extra lusje om Soriano
Carbognano
Een blik achterom.
Geëindigd in Caprarola in een droog, schoon en zeer mooi bedje
Met uitzicht vanaf ons balkon.

Dag 12, aangekomen in Vaticaanstad, maar de paus nog niet gezien.

Caprarola.
Villa Farnese
Alles overweldigend
Tekst uit het boek “Onbegrensd fietsen door Toscane en Umbrië” van Paul Benjaminse, onze reisgids.
Grote imposante beelden
Met ieder een eigen uitdrukking, je moet het gezien hebben om het te beleven.
Nepi, een plaats met lekkere koffie
…en mooie dingetjes
Het volgende hoogtepunt was wederom een dorp of tufsteen: Calgata
Steegjes in Calgata
Donkere luchten achter ons. Veel regen om ons heen, maar geen enkele bui op ons hoofd.
Echt? Nee hoor, een filmset.
Via een lang fietspad door Rome
Aangekomen in Vaticaanstad
En god zag, dat het goed was.

7 Comments

  1. Nel

    Wat een mooie plaatjes weer ! Die beelden en gebouwen …en die b& b met Geert in bijpassende kleuren !!
    Snelfietspad in Rome !! Jawel…morgen is hier de fietsbrug ( Mook – Cuijk ) officieel open !! Maar geniet eerst nog maar effe aar!!

  2. Elma

    Het is gewoon om jaloers op te worden! Wat geweldig mooi is het daar.
    Supermooie foto’s en fijn dat je de achterblijvers zo laat meegenieten van jullie vakantie zonder dat we daarvoor hoeven te fietsen

  3. Saskia Gorris-Loeffen

    Super Jet en Geert dat wij mee mogen genieten. Prachtige kiekjes en volgende keer kamer kiezen passend bij jouw outfit Jet. Nieuwe target !
    Met fietsen is jullie geen target te gek.
    Veel plezier nog samen met weinig zegeningen ⛈ van boven.
    Groet uit Nijmegen 10 gradenCelsius hier

  4. Ine

    Wat een mooie foto’s. Maar die zijn natuurlijk ook te danken aan de prachtige omgeving ! Ik had zo’n dorp gebouwd op tufsteen voor het eerst bij Wie is de Mol gezien. Nu blijken er meer van te bestaan.
    Dat jullie inmiddels Rome en Vaticaanstad hebben bereikt ! Kanjers

  5. Leon Leijtens

    Opnieuw ben ik onder de indruk van de beelden die jullie maken van wat je tegenkomt. Hier spreekt duidelijk uit dat je talent hebt voor de juiste stand van de camera en wat je voor je neus krijgt, zodat het niet alleen voor jezelf maar ook voor de kijkers thuis interessant is en blijft. Het oude concept: een plaatje met een praatje, spreekt mij erg aan.
    Ik begin erg veel zin te krijgen om ook op de fiets te springen op weg naar het zuiden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *