Van Taupo via allelei Hotsprings richting Auckland.

Dag 61, van Taupo via Huka waterval / mtb trail en Highway 5 naar Waikite Valley Hotsprings

De route begon mooi over de mtb trail. Onze zwaar beladen fietsen zijn daar eigenlijk niet voor geschikt maar de routes zijn zo mooi dat we er toch voor kiezen.

Op aanraden van verschillende mensen zijn we de Highway 5 op gaan fietsen. Daar was meestal een iets bredere vluchtstrook ( shoulder noemen ze dat hier). Met een koud windje in de rug konden we goed doorfietsen.

We gingen naar een camping met warmwaterbaden. Het was er schitterend en Geert bleef net zo lang zitten tot hij bijna gaar was.

Dag 62, naar Rotorua en warm shower aan Lake Okareka

Omdat ons eten bijna op was moesten we eerst fietsen naar de grotere plaats Rotorua. Het was een mooie route daar naar toe.

We twijfelde ernstig waar we zouden gaan overnachten. Een warmshower aan een meer, had ik eerder op deze dag een bericht gestuurd en net toen we een camping aan het bekijken waren kregen we een bericht dat we konden komen, wat een geluk hadden we weer.

Naar eerst moesten we nog even naar de winkel om eten in te slaan.

Buiten bij de winkel kwam een vrouw met een kind met ons praten. Ook zij bood ons een warm shower aan! Heerlijk toch? Al die lieve mensen. Maar goed, we hadden er al een besproken dus we lieten het gaan.

De warmshower waar we terecht kwamen was de allermooiste in het allerduurste huis, die we hrbben gehad tot nu toe. We hebben gezwommen in het grote meer in hun achtertuin en daarna hebben we nog een tijdje gedobberd in een hottub met veel bubbeltjes.. Hier wat plaatjes van Adele en Paul en hun woonomgeving:

Dag 63, Whakarewarewa Forest Loop bij Rotorua

Dara, de vrouw die ons een dag eerder aansprakelijk bij de supermarkt, had ik een bericht gestuurd met de vraag of we nog een dagje bij haar konden slapen. We waren wederom van harte welkom.

We hebben in de ochtend de bagage naar haar huis gebracht en zijn toen mtb fietsen gaan huren. Daarmee hebben we de geweldig mooie track Whakaewarewa gereden. Het ging lekker zonder bagage: op en af en bocht na bocht. Een grote speeltuin was het van 40 km.

We zijn gaan eten in de stad en toen we weer bij Dara aankwamen was het al laat. We hebben nog even de route voor de volgende dag besproken, want het verkeer hier is zo heftig, dat we altijd op zoek zijn naar wegen met weinig of geen verkeer.

Het razende verkeer

Met Marc en Astrid hebben we een keer gefietst in zuid Afrika. Ze wonen in Driel en we komen elkaar nog wel eens tegen en op strava zien we elkaars activiteiten. Welnu… In dezelfde tijd als wij, fietste ook zij in Nieuw Zeeland.

Nu heb ik al vaker geschreven dat automobilisten levensgevaarlijk zijn en altijd minimaal de maximum snelheid blijven rijden, ongeacht wie ze tegen komen.

Marc is in het begin van hun vakantie van achteren aangereden door een auto die 80km/u reed. Een domme griet zat op haar mobiel te chatten… Hij heeft een dubbele beenbreuk opgelopen. Ze proberen nu zo snel mogelijk thuis te komen maar door de ontwikkelingen in het midden oosten lukt het pas op 10 maart. Hij stuurde mij onderstaand artikel door:

Geloof me! Het is echt zo. Van alle landen waar wij gefietst hebben is NZ het meest verschrikkelijk.

Dag 64, Rotorua – Little Waipa reserve

We hebben lekker geslapen in het bed van de dochter van Dara

In een park in Rotorua waren nog vele mooie warm water bronnen te zien:

Paul, de man van Dara, heeft ons een weg gewezen, waar we zo min mogelijk auto’s tegen kwamen. Eerst passeerde we een schaap en fietste we nog langs het Lake Rotorua waar volop vogels waren. Daarna doken we het bos in. Soms dachten we niet verder te kunnen, maar daar waren we al voor gewaarschuwd.

Het was een grote verrassing dat we bij de Blue Spring rivier terecht kwamen. Het was prachtig kristal helder water in een mooie omgeving.

Op aanraden van Dara zijn we naar de camping “Little Waipa Reserve” gegaan.

Midden in de nacht (half 2) kreeg een stel mot met elkaar. Ze zaten in een auto en schreeuwde de meest lelijke tekst naar elkaar. Een man die verbleef in een tent, begon nog harder te schreeuwen dat ze op moesten houden. Alles was “fucking”. Na een scheldpartij van zo’n 15 minuten, reed de auto, luid claxonerend weg. Later kwam deze nog terug, liet de motor lopen maar de “fucking man” van de camping hield wijselijk zijn mond of het kan zijn dat hij bewusteloos was van de drank.

Dag 65, via Waikato river trail naar Cambridge

In Arapuni hebben we koffie gedronken.

Hier in NZ krijgen we regelmatig een middelvinger van motorrijders en ook automobilisten zijn niet altijd even vriendelijk. Ze vinden dat de wegen niet voor fietsers zijn en die moeten dus oprotten!

We besloten een kort ritje te maken naar Cambridge.In de ochtend hebben we wederom een warm shower aangeschreven en binnen nowtime kregen we bericht dat het oké was.

Nadat we in Cambridge een taartje en koffie op hadden zijn we naar de warmshower gegaan. Het was wederom fantastisch. Russ en Anna hadden superlekker voor ons gekookt, eindelijk eens een keer geen pasta. Russ is manager van de Timber Trail lodge. Daar hebben we laatst nog 3 pizza’s gegeten. Leuk om zo in de keuken te kijken van deze manager.

Ze hebben ons vele suggesties gegeven over routes hier en rondom Auckland. Zij gaan in Mei fietsen van Nederland naar Rome. We hebben ze verteld over de routes van Benjaminse en Reitsma. Dan kunnen zij ook weer verder puzzelen.

Dag 66, Cambridge till Te Aroha

We hebben heerlijk geslapen in een heerlijk bed.

Het eerste stuk zijn Russ en Anna met ons mee gefietst. Boven op de berg hebben we afscheid genomen. Het was wederom een geweldig adres.

De route was rustig en niet te lang. Ook niet zo bijzonder.

en samen fietste we verder naar een camping met een zwembad en een hotpool. Daar heb ik nog gebruik van gemaakt. Geert vond een douche voldoende.

Het was een dag met veel gesprekken, zowel onderweg als op de camping. De verhalen zijn eentonig, de mensen zijn uiterst vriendelijk.

Dag 67, Hauraki Rail trail, vlakke gravelweg

We waren gewaarschuwd dat de route vandaag “a little bit boring” zou zijn, en dat klopte ook. We fietste over gravelwegen van een oude spoorbaan. Het was een vlakke rit en dat is ook wel weer eens fijn.

We hebben nog een quiz vraag:

De winnaar zal beloond worden (-;

Op de camping “Miranda Tasman Holiday Park” waren wederom terminale baden. Daar hebben we weer lekker met ons kontje ingezeten.

Morgen hopen we in Auckland aan te komen. Weten jullie het nog? Mensen die we eerder ontmoet hadden op de gesloten camping, hebben zelfs een apartementje voor ons beschikbaar. Dat engeltje blijft maar op mijn schouder zitten (-:

De routes via komoot