Dag 46, door de regen en kou van Masterton naar Pahiatua
Maar wel met een stevig windje in de rug. Opnieuw fietste we door het land van de Shire. Op en af door de groene heuvels.
Rond 3 uur waren we al op de camping en gelukkig hadden ze een cabin beschikbaar.


In de avond kwam de eigenaar ons, en alle andere waarschuwen dat er noodweer op komst was, maar hij wist ons ook te vertellen dat wij veilig waren in onze cabin.
Dag 47, van Pahiatua naar Palmerston North

Een jongeman die bivakeerde in zijn tentje had dit horen gebeuren, hij stond er slechts een paar meter vanaf.
In verband met het voorspelde slechte weer besloten we een kort ritje te doen. Ff een heuvel over en dan waren we er al.
Het weer was veel beter als verwacht. We waren vroeg in Palmerston North en nadat we een konijnentaartje (worteltaartje) hadden gegeten gingen we naar onze volgende Warmshower. Ditmaal een ouder echtpaar die een appartementje voor ons beschikbaar hadden.
Ze hadden geweldig voor ons gekookt, zo lekker, dat we een wijntje niet konden weerstaan. Dat was ons 1e drankje met alcohol sinds we in Nieuw Zeeland zijn en het smaakte goed.

Dag 48, 49 en 50, met omweg via de Manawatu Scenic route van Palmerston North naar Whanganui
We kozen voor de route langs de rivier. We werden door automobilisten gewaarschuwd dat er bruggen waren gesneuveld, maar gelukkig niet op onze route. We zagen veel verwoestingen wat de storm had aangebracht.
De camping, die we gepland hadden bleek gesloten te zijn


Nu waren we dus 2x in de fout. We stonden wel heel goed uit het zicht.
De volgende ochtend stond er een auto op het terrein dicht bij de poort. We moesten er wel langs! Met knikkende knietjes zwaaide we naar een stel die in de keuken van de camping stond.
Het tegenovergestelde gebeurde van wat we verwachten. Ze vroegen of we ontbijt wilde, water etc. Het waren ook gasten en hun was het wel gelukt om legaal op de camping te staan.

Op de wegen werd duidelijk dat het noodweer hier nog veel meer had toegeslagen. Sommige wegen waren afgezet maar inmiddels toch weer open. Wij mochten erdoor.
Een tijdje fietste we achter een herder.. Het was mooi om de honden te volgen.
Het landschap was groen en erg mooi
Te Aotearoa
We komen steeds meer fietsers tegen die de Te Aotearoa, oftewel de TA volgen. Dit is een route die loopt van het noordelijkste puntje van Nieuw Zeeland, naar het zuidelijkste puntje. Op 26, januari start een officiële tour en wordt er gestreden wie het eerst in het zuidelijkste puntje is. Wij fietsen vaak op deze route (vooral op het Noorder eiland) maar dan in tegenovergestelde richting. De route is meestal autoluw én mooi. Het grote verschil tussen de racers en ons, is dat zij het zo snel mogelijk willen fietsen en een brevet willen scoren en wij alle tijd hebben en een brevet niet noodzakelijk vinden. Hier enkele links voor de geïnteresseerden:
Deze site is ook leuk, de TA riders hebben een tracker en op deze site kun je zien waar ze zitten:
Vinegar Hill camping
Dit is een prachtige camping in een diep dal en waar vele TA riders verblijven. Tijdens de storm is deze camping ontruimd ivm gevaar voor landslides. Er staat ook een alarmsysteem op een paal. Als deze afgaat moet je de spulletjes inpakken en wegwezen
s’Avonds waren er veel fietsers en was het een gezellige boel

Dag 50 naar Wanganui
Het ging weer heuvel op en af . Omgeving was mooi, maar die kenden we al.



In Wanganui staan we weer op een top 10 holiday park. Deze vinden we stom, want we kregen nog niet eens een handdoek te leen, de zeikers…
Dag 51, rustdag in Whanganui
Heel rustig opgestaan, heel rustig de blog bijgewerkt, en nog rustiger naar het centrum van Whanganui gefietst. Daar hebben we de jetboot voor overmorgen geboekt. We moeten wel, want we kunnen dan geen kant. De boot vooraf boeken is een noodzakelijk kwaad.
We komen daarna eerst bij de “brug to nowhere” en fietsen dan in 2 dagen naar het noorden, waar we weer uitkomen in de bewoonde wereld.
We hebben voor 3 dagen voedsel ingeslagen en gaan morgen met vele kilo’s extra op pad.






































Yolanda
Wat weer een belevenissen op deze tocht. En een gastvrijheid van de warmshower mensen. Hoop dat jullie volop blijven genieten ondanks het mindere weer af en toe.
Helma
Wat zijn jullie een bikkels!
En dat je zoiets vrijwillig doet, haha.
Maar ik geniet van jullie verhalen en foto’s! DANK.