Op weg naar het noorder eiland en op het noorder eiland.

Dag 41, Maungatapu track: een monsterklim

Er zat een gaatje in mijn luchtbed en omdat de grond nogal hard was, heb ik 4 keer in de nacht mijn bed weer opgeblazen. Dat was een slecht begin van een uitdagende dag.

Al deze potten pindakaas moesten we zelf meenemen, het was niet gelukt om iemand te charteren voor het bagagevervoer.

Geert hielp me regelmatig, maar ik wilde hem ook niet te zwaar belasten.

We kwamen nog een aantal fietsers tegen. Steeds gaven ze het slechte nieuws dat het klimmen nog lang niet was afgelopen.

Maar… zoals altijd zijn we weer boven gekomen! Naar beneden was een evenwichts oefening, pilates had ik meer moeten doen.

We kwamen uit op een prachtige camping en zijn daar, na het eten, als een blok in slaap gevallen.

Dag 42, op mijn verjaardag naar Picton

Tjonge, alweer 67 jaar, gelukkig voel ik me nog een stuk jonger (-;

Er liep een mooi onverhard wandel/fietspad naar Picton langs een rustige verharde weg. Geert was stoer en volgde even het wandelpad. Hij had het zo bekeken en spoedig daarna reden we weer samen: verhard!

Het was een mooie, relaxte route langs het water.

In Picton hebben we eerst een kaartje gekocht voor de boot. We kozen voor een vertrek in de middag, anders moesten we al om 5 uur op staan en daar hadden we echt geen zin in.

Dag 43, naar Wellington.

Om 1 uur hoefde we pas bij de boot te zijn dus Geert had tijd genoeg om naar de wedstrijd NEC – FC Utrecht te kijken. Oehhhh, ahhhh, shit, ja, onee, lopen, lopen, lopen, onee tegen de paal, snel jonge huh huh. Schieten huhhh, gat net nie…. Uiteindelijk verloren ze met 1 tegen 3.

Via warmshowers hadden we ons bedje alweer geregeld in Wellington. Met privé kamer en wc én met dinee.

hiero nog foto’s van onderweg. Een tijdje zwommen er ook dolfijnen met ons mee, die staan dan weer niet op de foto

Susan en Kerry hebben ons hartelijk verwelkomt en heerlijk gekookt. Verse piepertjes, gegrilde groente, sappige tomaten en een heerlijk stukje varkensvlees. Het toetje was nóg lekkerder.9

Dag 44, vanuit Wellington via de Remutaka cycle trail naar Upper Hut.

Met tassen vol schone kleren konden we weer op pad. Op het moment dat we op de fiets stapte, brak de hemel open en werden we overladen met water. Gelukkig hadden we goede regen kleding en alles wat eronder zat, bleef droog

Het eerste deel, vanaf Wellington langs de kust naar het noorden, was erg druk. Kort daarna kwamen we op de Remutaka cycle trail en die was erg mooi, vooral voorbij Upper Hut

Op de top van de route hebben we ons tentje opgezet.

Dag 45, Op de Remutaka cycle trail naar Martinborough en Masterton.

Het begin was prachtig, we slingerde over bospaden en bruggen naar beneden. Het 2e deel ging door een hobbit landschap. Zie hier

Dat was het weer voor vandaag.

De routes via komoot