Naar, in en voorbij het Abel Tasman National Park.

Dag 35, van Westport naar Murchison

De volledige route liep over de grote weg. Het was niet te druk en het was te doen. Er was niet zoveel te beleven. Enkel een hele lange loopbrug.

Dag 36, van Murchison naar Tapawera

We kozen vandaag voor de korte route. Dat hield in dat we over de Highway fietste en niet onverhard, 20 km en 500 Hm extra bleef ons daardoor bespaard.

Deel 1, langs de grote weg:

Het was een vreselijke weg, auto’s mogen 100 rijden en dat doen ze dan ook (of soms nog harder) dus stoppen achter een fietser?? Nee hoor, ze scheren met een vaartje langs je, terwijl wij geen kant op kunnen, vluchtstroken zijn er nauwelijks. Grote vrachtwagens met aanhangers? Niks week op deze route voor ons uit.

Na zo’n 40 km gingen we weer onverhard en iets later, op de top van de klim, hielden we een uitgebreide lunch pauze. Een mountenbiker die ons zeg zitten vond onze stoeltjes geweldig lux. Ook hij deed nog even zijn beklag over de vreselijke route op de weg

In Tapawera zitten we op een camping met héél véél fietsers, maar niemand maakt contact en daar laten wij het ook bij.

Dag 37, Great teast trail

Route was mooi maar niet heel bijzonder. Rustig gefietst, tentje opgezet, gegeten in een restaurant en dat was het voor deze dag wel zo’n beetje.

Dag 38, Het Abel Tasman National Park

Deze dag wilde we als echte toeristen doorbrengen. De hele dag was geregeld met een “timetable”.

Het was een mooie wandeling, kijk maar:

De dag verliep bijna volgens schema, alleen kennen de kiwi’s niet het Brabants kwartierke van te laat komen, maar zijn ze juist een kwartierke te vroeg. Dat komt natuurlijk omdat ze racen op de weg. Zelfs de kapitein van de boot, gaf de mededeling dat je auto’s ruimte moet geven om te laten passeren.

In de avond hebben we lekker gegeten bij een Indiaas restaurant, hebben we nog wat rondgelummeld en toen was de dag alweer voorbij.

Dag 39, van Motueca naar Nelson via the great tast trail

Het was een mooie zomerse dag met veelal de wind in de rug. Op de Great Taste Trail zijn we op ons dooie gemakje naar Nelson gefietst. Zie wederom de plaatjes:

We hadden een paar leuke ontmoetingen: een Amerikaans duo die ook een hekel aan Trump hadden, en een duo van nieuw zeeland. Ze hebben ons advies gegeven over routes en campings.

We staan aan het strand en het is een zwoele zomeravond. Het ziet er naar uit dat we nog maar een dagje extra op deze camping blijven.

Dag 40, peanut butter rest day

Omdat deze vakantie, Peanut butter ons favoriet smeersel is, besloten we om een kijkje te nemen in de Pics peanut butter fabriek. Zo zag het eruit:

Daarna nog een spannende duik in zee (sommige begrijpen waarom (-; )

Morgen staat een lange, zeer steile, met steen en los zand bedekte berg weg op ons te wachten. “For sure you have to walk”. Het alternatief is over de onveilige Highway en dat willen we ook niet.

Nu heb ik gelobbied om de bagage te laten vervoeren naar de volgende camping. Voor 200 euro wil een bedrijfje dat wel even doen. Maarja dat vinden we te duur. Nu heb ik op 4 plaatsen op de camping briefjes opgehangen met de vraag of iemand ook die kant op gaat en bagage wil vervoeren. Tot op heden hebben we nog geen resultaat, het ziet er sober uit…..

It’s gonna be a hard day tomorrow.

Nog 2 nachtjes slapen en dan krijg ik van de Nederlandse staat AOW. Daar ga ik vannacht eerst maar lekker over dromen.

De routes via komoot