Van “Alps to Ocean trail” via de “Daneys pas” naar de “Otago central rail trail”

Dag 10, verder op de Alps to Ocean route.

De route blijft prachtigi, soms loopt deze paralel aan de grote weg en dan weer met een grote boog eromheen.

Alle regels en alle waarschuwingen maken de route net iets minder avontuurlijk. Mooi blijft het wel.

In Kurow hebben we onze tent opgezet. Daarna zijn we inkopen gaan doen voor het avondeten. Bij dd terug komst werden we onaangenaam verrast.

We hebben de tent verplaatst naar een iets minder winderige plaats. Daar is deze gedurende de nacht overeind gebleven.

Dag 11, rustdag ivm slecht weer

Deze dag zou het gaan regenen en stormen en omdat we een flinke pas over moesten steken, hebben we besloten om een dagje extra in Kurow te blijven.

We zijn koffie gaan drinken in een tentje met goed internet. Daar hebben we nog eens goed gekeken hoe we onze “wondertent” op moeten zetten want dat is ons niet vaak gelukt. We hebben de informatie opgeslagen. De komende tijd gaan we het uitproberen.

Dag 12, de dag van de verkeerde beslissingen.

Ik zal het even zo kort mogelijk uitleggen…..

In komoot had ik 2 routes geplant een korte en een lange met veel meer hoogtemeters. Uiteraard wilde we de korte fietsen over minder toegankelijke wegen, maar helaas zat in mijn garmin de lange. We kwamen erachter toen we 5 km voorbij de afslag van de korte route waren gefietst. We besloten om te keren en alsnog de korte te nemen.

Nadat we inmiddels alweer geruime tijd op de juiste weg zaten werden we ingehaald door een boze boer. We mochten daar niet fietsen zonder permissie! Als we door zouden fietsen zou hij ons onder vuur nemen en als hij dat niet deed, zou de boer verderop op ons mikken. Wij waren stomme toeristische fietsers en het was een grote schande dat wij de regels van zijn land niet wisten.

Nou ja, als ze dreigen met de dood, dan zit er maar een ding op, omkeren! Dus terug maar de lange route.Na zo’n 15 km waren we weer bij het punt waar we eerder waren omgedraaid om de korte route te nemen. Snappen jullie het nog een beetje? Het waren dus zo’n 30 nutteloze kilometers. Terwijl de lange route met 2 grote beklimmingen nog moest beginnen.

Eigenlijk was het nu te laat om de pas over te gaan, maar we hadden een ” warmschower” besteld en die wilde we ook niet afzeggen.

Net voordat we het meest steile stuk naar de top gingen trotseren stopte een vriendelijke man met een truck. Hij vroeg of we de fietsen achterin wilde plaatsen en zo konden we het laatste steile stukje naar de top uitrusten. Zo’n aanbod konden we niet weerstaan. Dus hup, alles in de auto en op naar de top. Iets daar voorbij heeft hij ons er weer uitgezet.

Het was naar een zware rit tot we bij onze warmshower aankwamen. Net als altijd zijn we weer bijzonder gastvrij onthaald.

De warme douche was wederom perfect en ook het bed. Barbara en David hadden ook 2 prachtige honden, een heel groot mooi huis en een heel groot hart.

Dag 13, de Otago central rail trail

Jullie raden het al: de fiets route liep vandaag over een oude spoorbaan. Het was mooi maar niet spectaculair. Hier wat foto’s.

Rond 5 uur waren we in Alexandra, een plaats waar we onze volgende “warm shower” hadden besproken. Bij Nicola en Martin werden we erg verwend. Weer een perfecte warme douche en heerlijk bed. Daarnaast kregen we ook een alcohol vrij ginger biertje, een heerlijke warme maaltijd en cheescake met ijs als toetje.

Dag 14, Dunstan river trail

De route was schitterend op en af langs de rivier. Het is allemaal mooi aangelegd voor “elektrisch huurfietsers”, dat is het verdienmodel. Bij ons valt niet zo veel te halen… Hier de plaatjes:

Daarna moesten we nog zo’n 25 km langs de drukke weg. Daar valt niets over te vertellen alleen maar dat het kut is.

We hadden een mooi plekje voor onze tent gevonden

Internet is vaak bar en boos, ook daaro. Toch konden we onze zonen nog bereiken en we weten nu dat óók Tomas en Gineke nog een meisje erbij krijgen (2 allerleukste jongetjes van de wereld hebben ze al).

De routes via komoot