9 jan 2026

Het wordt steeds mooier hiero

door | geplaatst in: Nieuw Zeeland | 12

Dag 6, rustig aan verder

De omgeving begint langzaamaan wat mooier te worden maar het is zeker nog niet indrukwekkend.

Slechts een foto op deze dag

We zijn vroeg gestopt op een camping in Fairlie. Daar heb ik de e-reader ter hand genomen en een boek gelezen van Tim Voors over een lange wandeltocht in Nieuw Zealand).

Dag 7, op naar het mooie Tekapo meer

Maar eerst moesten we er zien te komen

De weg moest gedeeld worden maar wij krijgen maar een heel klein stukje
Eigenlijk staat er: They shall pass!
Klein en mooi atractieparkje met lekkere koffie
Maar dat wisten jullie al (-;
Er liep een mooi fietspad langs de drukke weg, daar waren we veilig
Daar komt ie aan

Het was een rustig ritje. De omgeving wordt steeds mooier en daar houden we van.

Lake Tekapo, dat was ons doel voor vandaag
Een brug voor wandelaars en lopende fietsers
Kijk, de fiets op de brug

We hebben boodschappen gedaan en een petje voor Geert gekocht.

De kok met zijn nieuwe petje, die iedere dat weer een lekkere eenpansmaaltijd weet te bereiden.

Dag 8, Alps to Ocean route

Kijk, voor deze omgeving zijn we naar Nieuw Zeeland gekomen.

Nadat beertje eerst lekker had ontbeten
Sprongen we op de fiets en volgde de Alps to Ocean route (A2O)
De poortjes waren zo smal dat de bagage regelmatig van de fiets af moest
Het kon hier spoken met de wind. Dat hadden we nog niet meegemaakt, maar het zou spoedig veranderen
Kilometers fietste we langs het kanaal
De omgeving werd steeds mooier.
De route stond overal goed aangegeven…

Nadat we in Twizel inkopen hadden gedaan  pakte we de route weer op, altans,  dat dachten we. De bordjes “A2O” zagen we niet meer en de weg was bar en boos. 3x heb ik alles uit de kast gehaald om over grote stenen op een helling boven te komen terwijl Geert af en toe een voetje aan de grond moest zetten.  In gedachte hoorde ik Cees (vriend van het fietsen) mij aanmoedigen. De 4e keer was het stemmetje verdwenen en toen lukte niet meer. We hebben toen onszelf en de fietsen naar boven gesjord

Zoiets…
De omgeving maakte veel goed

Na 20 km, kwamen we warempel weer op de A2O route, die liep gelijk een stuk smooter, we kwamen weer vooruit.

Het pad liep langs het meer “Lake Ohau”
En het zag er prachtig uit.
Einde van de route en van de maori.

Het waaide inmiddels behoorlijk toen we aankwamen op een camping zonder douche en WiFi.De wind is ernstig gaan toenemen.

Mijn fiets wilde niet meer rechtop blijven, maar Geert gelukkig wel (-;

Dag 9, verder over de A2O

In de nacht flapperde de tent als een malle

En in de ochtend hadden we dit uitzicht

Beertje wilde de tent niet uit.
We begonnen de dag met een flinke klim
Over ruige paden met grote stenen
Rustmomentje
Loopmomentje

Bijna op de top kwamen haalde 4 Amerikanen ons in. Hoe kan het ook anders… ze hadden elektrische fietsen zonder bagage. We hebben een praatje gemaakt maar toe ik vroeg of ze Trump aardig vonden, zeiden ze niets meer en was de korte vriendschap alweer voorbij.

Eenmaal over de top, gingen we als een razende naar beneden met een stevige wind in de rug. Niks niet “slow down”…

In Omarama hebben eerst uitgebreid gegeten en daarna besloten we om aldaar een camping te nemen. Dat paste beter in het schema van de route en daar hadden ze lekkere douches enWiFi zodat ik weer een

Weetje

Wisten jullie dat er boven Nieuw Zeeland een gat zit in de ozonlaag? We smeren als gekken en toch is mijn gezicht nog verbrand

De routes via komoot

12 reacties

  1. Aaltje
    | Reply

    Mooie reportage hoor. Inderdaad in NZL en Australië moet je continu factor 50 smeren en vooral pet en kleding dragen.
    Misschien is het bijzondere wel dat NZL zoveel Nederlanders een thuis heeft gegeven. Twizel is een dorp in Friesland.

  2. Saskia Gorris-Loeffen
    | Reply

    Prachtig geschreven Jet. Wij kennen NZ vooral met de auto. Nieuw Zealand heeft soms de 4 seizoenen in 24 uur. Het ozongat (Antartica Ned Zealand en Australie) kwam in jaren 70-80 veel in het nieuws. En werd er vooral benadrukt geen spuitbussen te gebruiken en er werd verder onderzocht waarom het gat juist daar is. Denk dat het niet erger is geworden. Maar de ozonlaag is nog steeds dun. Je hebt vast die megaflessen zonnecrème al gezien.

    Jetpower bezit jij en kan je hele vakantie inzetten. De omgeving waar je nu komt en de fjorden zijn zo mooi. Alhoewel het ook erg toeristisch is. Jullie vinden vast weer de minder toeristische paadjes met of zonder keien. Veel plezier. Voor ons is jouw verslag lezen erg leuk nu het hier hele dag gaat regenen. Dank je wel.

  5. Yolanda
    | Reply

    Prachtige route en schitterende views. Na iedere bocht weer andere vergezichten. Lekker verder gaan met jullie power!

  6. Monique
    | Reply

    Lieve Jet & Geert, wat een mooie verhalen en foto’s weer . Geniet hier ook van en leer door jullie NZL kennen. Grote bewondering voor jullie als wereldreizigers en avonturiers op de fiets! Lang leve de Jet power! Lieve groetjes en veel plezier op jullie route door NZL! Monique

  7. Ine Franssen
    | Reply

    Wat heerlijk allemaal Jet en Geert!
    Ik lach me vaak rot om jullie verhalen

  8. Elma
    | Reply

    Prachtige route nu, met die bergen en azuurblauwe meren. Wel bijzonder licht met best wel lange schaduwen voor de zomer.
    En fijn dat er powerjet is, al heb je die niet echt nodig denk ik. Ze houden wel van bordjes met een aanwijzing, zien er grappig uit.

  9. Hanneke van der Aalst
    | Reply

    Wat heerlijk om deze “Jetjes” weer in onze mail te ontvangen. (De Jetjes, zijn de blogs). Weer erg leuk geschreven, met alles wat je wilt lezen en meemaken in een blog: jullie ervaringen, jullie teamwork, prachtige foto’s, beschrijving van de ontmoetingen, en heerlijke relativerende humor.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *